Evet diplomadır boynumdaki ama ben kimsenin öğrencisi değilim
Öğrenci yazdılar diye göğsümdeki yaftaya
Öğrenciymiş benim adım diyecek değilim
Tam geçecekken tutunduğum notumu kendime rabb bellemiyeceğim
Razı değilim beni sınıfa almayan okula
Beni sinesine sarmayan kampüsten rıza dilenmiyeceğim
Gittim not çektim en ucuz fotokobiciden
En hileli fakülteden kendi bölümümü seçtim
Yaktım finalleri, bütün öğretmenleri yok etmek için ricacıları öldürdüm.
Onlar bu torpilli dünyanın
beni nasıl özlediğini görmüş olabilirdi
Gerçekten özlemişti beni dünya...
Benden biraz daha akıl isteyen ricacıları öldürdüm ve sınav bitti.
Yazık. Yazık ki diplomamın mührü kuru.
Alınacak kadar aldım.
Yine bir sınavdayım, yeni bir sınav yeri bura
Eskilerin tayfası yine hep buradalar
hep bilinen arizona kertenkeleleri, tanıdık kaşarlar
havada zıkkıma benzeyen aynı koku.
...
Bir yanımda annem babam sınavın lojistik firması ufka muallak.
Bir yanımda kamu açıklamaları, üniversite reklamları, KYK bursları...
Boşuna mıydı sınav boyunca benliğime musallat olan belâ?
...
Herkesin bahanesi var, senin yok
günahlı bir kampüs ağacının altında biraz bekleyebilirsin, daha sonra burada kalamazsın, başa dönemezsin ama dön
Eve dön! Şarkıya dön! Kalbine dön!
Şarkıya dön! Kalbine dön! Eve dön!
Kalbine dön! Eve dön! Şarkıya dön!
Eve dönmek
kendime sarkıntılık etmekten başka nedir?...
Sınav bitmiş ben salonda unutulmuşum
sınav bitmiş ben bunu
koynumun boşluğuyla anlıyorum
İsmail Şevik