Evet diplomadır boynumdaki ama ben kimsenin öğrencisi değilim

Öğrenci yazdılar diye göğsümdeki yaftaya

Öğrenciymiş benim adım diyecek değilim

Tam geçecekken tutunduğum notumu kendime rabb bellemiyeceğim

Razı değilim beni sınıfa almayan okula

Beni sinesine sarmayan kampüsten rıza dilenmiyeceğim

Gittim not çektim en ucuz fotokobiciden

En hileli fakülteden kendi bölümümü seçtim

Yaktım finalleri, bütün öğretmenleri yok etmek için ricacıları öldürdüm.

Onlar bu torpilli dünyanın

beni nasıl özlediğini görmüş olabilirdi

Gerçekten özlemişti beni dünya...

Benden biraz daha akıl isteyen ricacıları öldürdüm ve sınav bitti.

Yazık. Yazık ki diplomamın mührü kuru.

Alınacak kadar aldım.

Yine bir sınavdayım, yeni bir sınav yeri bura

Eskilerin tayfası yine hep buradalar

hep bilinen arizona kertenkeleleri, tanıdık kaşarlar

havada zıkkıma benzeyen aynı koku.

...

Bir yanımda annem babam sınavın lojistik firması ufka muallak.

Bir yanımda kamu açıklamaları, üniversite reklamları, KYK bursları...

Boşuna mıydı sınav boyunca benliğime musallat olan belâ?

...

Herkesin bahanesi var, senin yok

günahlı bir kampüs ağacının altında biraz bekleyebilirsin, daha sonra burada kalamazsın, başa dönemezsin ama dön

Eve dön! Şarkıya dön! Kalbine dön!

Şarkıya dön! Kalbine dön! Eve dön!

Kalbine dön! Eve dön! Şarkıya dön!

Eve dönmek

kendime sarkıntılık etmekten başka nedir?...

Sınav bitmiş ben salonda unutulmuşum

sınav bitmiş ben bunu

koynumun boşluğuyla anlıyorum

İsmail Şevik

“Cumhurbaşkanı olduğunuzda ilk icraatiniz ne olacak?” diye sorsalar, benim vereceğim cevap mutlak surette gençleri evlendirmek olurdu. “Yok mu ahiret hayatının yarısını güvence altına almak isteyen?” diye tellallar çığırtırdım.

Birer sene arayla iki dostum evleniyor. Ben malum sebeplerden gidemiyorum. Her ikisi de aynı memlekette ve hemen hemen aynı tarihler, yıl farkıyla evlenmiş olmalarına rağmen. Allah yuvalarını mesut bahtiyar etsin. İşte bu arkadaşımdan birine daha evlenmeden önce okuduğum bir kitabı tavsiye etmiştim. Kitabın adı: Hz. Fatıma’nın Çeyizi. Bu kitapta; evlenirken nelere dikkat edilir? Evlenme sürecine nasıl gidilir? Nasip kısmet nasıl olur? Gibi gibi daha envai soruları okuyucuyu da sıkmadan çok güzel bir üslupla anlatıyor.

Aslında bunu gençlerden ziyade evlatlarına “Aile Yuvası” değil de “Aile Şirketi” kurmayı anlatan ve bunun gibi nasihatler veren anne babalara okuttursak daha faydalı olur. Gelenek görenek diye dinimizde, müslümanlık da olmayan nice acayip garayip batıdan gelme yanılgılarımızın olduğunun farkına varmamızı sağlayan çok güzel bir eser. İki dünya saadeti bir zevc ve zevce bulmak, onunla haklara riayet ederek hayat sürmek ne müthiş bahtiyarlık olsa gerek.

Halkımız köylerin yollarını, yeni camiileri, asgari ücrete yapacağı zammı konuştukları kadar; gençleri bu günah bataklığından, nefsin sultanığından, aileleri dağılmanın eşiğinden, karı kocaları boşanmaktan, akrabalık bağlarını nasıl kuvvetlendiririzin derdine düşmeye teşvik etsek fena mı olur? Necip Fazıl Kısakürek’in Reis Bey adlı piyesinde bir pasajla:”Yegane kurtuluşumuz herkesin herkesi affetmesindedir.” dediği yerden noktaya baksak ne olurdu? Devletin en temel yapı taşı olan aileler bencillik ve materyalist düşüncelerin pencesinde kor olup gidiyor. Atın ayağındaki nal çivisi gibi görülen bu problem ileride geri dönülmez sorunlara yol açacaktır muhakkak.

O yüzden yazıma başlarken cumhurbaşkanı olursam ilk iş gençleri yani evlenmek isteyenleri evlendiririm diyerek söze başladım.

Karanlık yazılar yazıyorum hayat hakkında

Şanlarım, şöhretlerim işgal altındadır.

Köprü üstünden öpücük atıyorlar

Cebimdeki parfümlerden umut kalmamıştır

Günaha daldığım zaman arka çıkan adamlar

Camiiye yaklaşınca haset ve kin

Geçmiş sevaplarım aşağılanmaktadır

Karanlık yazılar yazıyorum hayat hakkında

Kariyer karıştıyor iyi niyet kartlarımı

Kızlar fazlasıyla günaha giriyor

Mini etekleri altından

Sevap işlemiş gibi seviniyor çocuklar

Bar masaları arasında

Gece arsızca titriyor

Sokakta gezindikçe özlemim artıyor evliliğe

Karanlık yazılar yazıyorum hayat hakkında

Öyle yorum ki yoruldum sokakta dolanmaktan

Gözlerim çok yoruldu pavyonlarda

Evlenecek yaşa geldiğim zaman erkekliğimi yok ettim.

Ve şimdi birçok güzelliklerini görmediğim sevdamla barışabilirim

İsmail Şevik

Karanlık tweetler atıyorum hayat hakkında

Aşklarım, inançlarım işgal altındadır.

Profilimin üstünde zar atıyorlar

Hesabımdaki takipçilerden umut kalmamıştır

Güzeli söylediğim zaman linç eden adamlar

Meşhurluğa yaklaşınca haset ve kin

Geçmiş sözlerim aşağılanmaktadır

Karanlık tweetler atıyorum hayat hakkında

İnternet karıştıyor iyi niyet kartlarımı

Erkekler fazlasıyla günaha giriyor

Kot pantolonların fermuarı altından

Günah işlemiş gibi silkiniyor çocuklar

Gizli sekmeler arasında

Gündüz arsızca titriyor

İnternette gezindikçe özlemim artıyor gerçeğe

Karanlık tweetler atıyorum hayat hakkında

Öyle yorum ki yoruldum internette dolanmaktan

Gözlerim çok yoruldu internet uykularımda

Selfiler çekebilecek yaşa geldiğim zaman selfilerimi yok ettim. Ve şimdi birçok dakikası atlayarak bitirdiğim filmin başından başlayabilirim

İsmail Şevik